"ผู้กล้าบินเท่านั้น จึงจะบินได้"
posted on 11 Feb 2009 20:42 by liwliwclubจะเริ่มตรงไหนดี เอางี้แล้วกัน เริ่มจากการตื่นนอนที่แสนจะยากเย็นเนื่องจากเมื่อคืนนอนดึกไปหน่อย บิดซ้ายก็แล้วขวาก็แล้ว โอ้ยยังไม่หายง่วงเลย แต่ทำไงได้ไม่ลุกก็ไม่มีเงินนิ ต้องขายของนะลุกเดี๋ยวนี้(ประมาณสั่งตัวเอง) ละแล้วความอยู่รอดก็ชนะทุกสิ่ง
อาบน้ำแต่งตัวลงมาพร้อมความสดชื่นลงมาเปิดบ้านเพื่อขายของพลันได้ยินแตรรถมอไซด์บีบเรียก...รับจดหมายด้วยค่ะไอ้เราก็พยายามจะบอกว่าบ้านข้างๆไม่อยู่ ไปรษณีก็หันมาถามพอดีกับเหลือบเห็นบ้านเลขที่บ้านข้าพเจ้า
อ้าวพี่จดหมายของบ้านพี่นี่ค่ะหนูก็คิดว่าบ้านพี่ทับหนึ่ง ข้าพเจ้าก็ไปเซ็นต์รับโดยไม่แปลกใจว่าข้างในเป็นอะไร หนังสือที่ข้าพเจ้ารอคอย มันเป็นนิยายแปลของ หลุยส์ เซปุล์เบดา จริงๆข้าพเจ้าไม่ค่อยชอบอ่านหนังสือแปล เนื่องจากสำนวนไม่บ่งบอกถึงความเป็นธรรมชาติไม่เหมือนการเขียน
เอาน่าอ่านก็อ่านอ่านไปอ่านมาเอ้าอ่านจนจบ เนื้อหาของหนังสือเล่มนี้ก็คือเหล่าแมวทั้งหลายสอนให้เจ้านกนางนวลที่แม่ของมันไข่ทิ้งไว้และได้รับคำมั่นสัญญาจากเจ้าแมวจอมใจบุญว่าจะฟักเลี้ยงดูและสอนให้เจ้านกนางนวลหัดบินก่อนแม่เจ้านกจะสิ้นใจตายเนื่องจากหมดแรงจากการเอาชีวิตรอดมาจากคราบน้ำมันที่ มนุษย์ใจร้าย ทิ้งลงทะเล มันเป็นหนังสือที่เดินเรื่องราวไปเรื่อยๆแต่ความน่าสนใจอยู่ที่เนื้อหา
การรักษาคำสัญญา ความเอื้ออาทร การช่วยเหลือเจือจุลของเพื่อนพ้อง ความผูกพันของเจ้าแมวและนกนางนวล บทสุดท้ายทำให้รู้ว่า "ผู้กล้าบินเท่านั้น จึงจะบินได้"
ถ้ามีโอกาสหรือสนใจก็ไปหาอ่านกันนะค่ะ "นางนวลกับมวลแมวผู้สอนให้นกบิน"
ถ้าสังคมบ้านเรามีความรับผิดชอบได้ซักครึ่งของเจ้าแมวคงจะดีไม่น้อยว่ามั้ย 